Waarom het Ibis Adapter Framework?

Waarom zou men het IAF gebruiken en niet “gewoon” per twee systemen die willen communiceren een Java koppeling schrijven? Op onderstaande afbeeldingen (6a + 6b) is te zien waar uiteindelijk het verschil in zit.

De ervaring leert dat het bij de meeste bedrijven niet blijft bij één Java koppeling; een fusie, een nieuw softwarepakket, andere bedrijfsvoering en innovaties zorgen er vaak voor dat er meerdere systemen met elkaar moeten kunnen communiceren.

Al gauw ontstaat er een “spaghetti”, van verschillende systemen. Het maken van aanpassingen is complex, tijdrovend en zeer foutgevoelig.

Afbeelding 6a. Een rommelige “spaghetti-structuur” van aparte systemen die met elkaar moeten kunnen communiceren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 
Het IAF in combinatie met een ESB voorkomt het onstaan van de “spaghetti-structuur”. Alle losse systemen worden door middel van een Ibis aangesloten op een centrale servicebus. De IAF Java koppelingen zijn snel te realiseren omdat deze geconfigureerd kunnen worden met behulp van voorgedefinieerde componenten. Er komt geen complex programmeerwerk aan te pas. Nieuwe systemen kunnen relatief eenvoudig worden aangesloten en communiceren met de andere systemen. Bij wijzigingen aan een systeem hoeft er slechts één koppeling te worden aangepast als er gebruik wordt gemaakt van het IAF (afb. 6b). Bij een situatie zoals in afbeelding 6a, zullen alle koppelingen, in dit geval vijf, moeten worden aangepast.

 

Afbeelding 6b. Een overzichtelijke communicatiestructuur tussen systemen met behulp van het IAF.

Omdat de basis van het Ibis Adapter Framework voor alle systemen hetzelfde is en alleen de adapters specifiek per systeem geconfigureerd moeten worden, is er geen diepgaand programmeerwerk nodig om verschillende systemen met elkaar te laten communiceren. De kosten om een koppeling te bouwen zullen dan ook beduidend lager zijn en de koppeling is sneller inzetbaar dan bij een Java koppeling die volledig geprogrammeerd wordt.

Daarnaast beschikt het IAF over een uitgebreide beheeromgeving waarin de status van iedere aangesloten Ibis adapter gevolgd en beheerd kan worden. De omgeving geeft inzicht in versiegegevens, status van doorgevoerde berichten, error-logs en berichten in de pipeline.

De zes voordelen van het IAF op een rij:

  • Makkelijk schaalbaar. Doordat de adapters uit XML bestaan is er geen programmeerwerk nodig in Java om een nieuwe adapter te bouwen. Alleen het configuratiebestand wordt aangepast. Het toevoegen van nieuwe koppelingen verloopt hierdoor sneller dan bij vergelijkbare systemen waar veel maatwerk voor nodig is.
  • Snel inzetbaar. Vanaf de eerste koppeling is er al veel functionaliteit beschikbaar vanuit het framework zonder dat hiervoor extra programmeerwerk nodig is.
  • Licht en krachtig. Ibis applicaties verwerken moeiteloos duizenden berichten per minuut. Doordat iedere adapter gebruik maakt van de functionaliteit uit het framework kan het aantal adapters uitgebreid worden zonder een onevenredige vergroting van beschikbare hardware.
  • Lage kosten. Wanneer er grote aantallen adapters gebouwd moeten worden kan dit werk relatief eenvoudig off-shore uitgevoerd wat een aanzienlijke besparing in programmeerkosten kan opleveren.
  • Uitgebreide beheeromgeving. Er is een online beheeromgeving waarin de status van iedere Ibis adapter gevolgd en beheerd kan worden. De omgeving geeft inzicht in versiegegevens, status van doorgevoerde berichten, error-logs en berichten in de pipeline.
  • Gebaseerd op open standaarden. Andere ontwikkelaars kunnen makkelijk met het framework en het ontwikkelen van adapters aan de slag omdat er uitsluitend is gewerkt met open standaarden. Dit maakt het voor een klant mogelijk om met meerdere aanbieders te werken.